Help, mijn vrouw is geen klusser! (Maar ze doet het tóch)

Toen wij ons huis kochten, leed ik aan het ‘Maria-Syndroom.’
Nog nét niet op een ezel, maar absoluut zwanger verliet ook ik mijn geboortestreek en zocht samen met mijn Jozef naarstig naar een onderkomen alwaar ik ons kind kon baren. Oftewel: en dan ben je niet meer zo kritisch.
Dus we namen de lelijke badkamer en dito keuken in ons verder leuke huis voor lief.

Maar na vijftien jaar ergernis aan een badkamer waarin vier verschillende soorten lelijke tegels zijn verwerkt, met voegen variërend van drie millimeter tot ruim drie centimeter, een afschuwelijk en veel te laag plafond waaraan al vijftien jaar slechts een peertje bungelt omdat ik niet de illusie had dat een lamp ook maar enig verschil zou maken, gaat het eindelijk gebeuren; we gaan onze badkamer verbouwen!
We denken namelijk dat zowel onze financiële positie als ook onze relatie inmiddels stabiel genoeg zijn om deze aanslag te doorstaan.

Vooral vertrouwend op dat laatste, ben ik onmiddellijk begonnen met het strippen van de badkamer.  Voordat mijn Jozef nog cold-feet zou kunnen krijgen, kwam ik al bij de Praxis naar buiten met een hamer en een beitel. En ik ben vijftien jaar ergernis aan spuuglelijke wandtegels te lijf gegaan. Echt enorm bevrijdend. Na ruim een vierkante meter hakwerk had ik het point-of-no-return- wel bereikt.
Ik zelf ben van mening dat ik mijn man hiermee ‘ontzorg’. Ik zorg immers voor een aanzienlijke besparing op de kosten, en hij kan zo van zijn minuscule vrije tijd genieten.
(Daarnaast denk ik vooral dat ik ook gewoon  veel beter ben in slopen dan hij, maar dit terzijde)

In het ergste geval zitten we straks een jaar in een gestripte badkamer. (Die er overigens nu eigenlijk beter uitziet dan toen hij nog intact was)
Dan zóu….ik nog altijd kunnen overwegen om een mailtje naar ‘Help, mijn man is klusser’ te sturen. John Williams scoort wat mij betreft namelijk wel hoog als comfort-material.
Ik zou er geen enkele moeite mee hebben om huilend tegen het donsjasje van John aan te kruipen, en enorm aandoenlijk te vertellen dat ik zó graag een badkamer met een plafond en een lamp en rechte tegeltjes wil. Maar John is altijd zo streng voor de mannen en dat verdient de mijne dan weer niet. En misschien ga ik dan on-camera wel hele stomme dingen zeggen zoals dat mijn badkamer te weinig kranen heeft en dan gaat iedereen op a-social media mij spammen en dat vind ik dan weer zo’n gedoe.
Vooralsnog hak ik nog maar even vrolijk verder.
Zelf.

14

No Comments Yet.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *