Tandartspraktijken

Ik ben niet bang voor de tandarts. In die zin dat ik er net zo naar uitkijk als naar het laten maken van een uitstrijkje of een mammografie.
Voorwaarde om me enigszins comfie te voelen wanneer iemand zich in een van mijn lichaamsholtes bevindt, is dat ik met die persoon een vertrouwensband heb.
Die band heb ik niet met mijn tandarts.

Hij roept dat het weer tijd is voor een foto. ‘Want?’ denk ik dan. Maar ik durf dat dan toch weer niet te vragen. Zo assertief ben ik nou ook weer niet, bij de tandarts….
Foto’s worden gemaakt. En nog voordat ik weer in de meest gehate stoel van Nederland lig, tovert de tandarts op een van zijn zes lcd-schermen al een prachtige foto van mijn gebit tevoorschijn. Dat zégt hij in ieder geval, dat het mijn gebit is. Maar ik denk dat je van goede huize moet komen om je eigen tanden op een röntgenfoto te herkennen.
Dit zouden net zo goed de gebitsidentificatiefoto’s van een dood gevonden zwerver kunnen zijn. Laat staan dat de ‘probleemzones’ die hij op die foto’s aanwijst, door mij als problematisch worden herkend.
Een aantal jaren geleden zei de tandarts dat ik mijn tanden enorm beschadigde. ‘Dat kwam’, zei hij, ‘doordat ik ‘s nachts met mijn tanden knarste.’ (Opmerkelijk, ik heb nooit een nacht met de goede man doorgebracht) De oplossing was ‘een op-maat-gemaakt-anti-knarsgebit.’
à Vierhonderd euro, helaas niet vergoed. Maar uitermate noodzakelijk om verdere schade te beperken. Zijn woorden hadden effect, het gebit kwam er. Niet sexy, dat niet. Braaf sliep ik een aantal maanden met dat ding in mijn mond, totdat het op een dag onder mijn bed verdween en nimmer meer tevoorschijn kwam. Nooit heeft de tandarts nog een opmerking over de knarsschade gemaakt, terwijl ik het gebit al jaren niet meer gebruik.
Het volgende probleem bleek mijn ‘terugtrekkende tandvlees’.
Mijn situatie was zorgwekkend. Máár…kon uiteraard verholpen worden. Met een behandeling à twaalfhonderd euro. Niet vergoed. Toen het tot me doordrong dat ik voor twaalfhonderd euro bijna een compleet kunstgebit zou kunnen aanschaffen, bedankte ik hem vriendelijk voor zijn aanbod.
Knarsetandend zei de tandarts dat ik dan maar twee keer per jaar naar de preventie-assistente moest om mijn tandvlees te laten controleren. Aldus geschiedde. Ik bleef twee jaar onder controle, mijn tandvlees bleef -Thank God- zitten waar het zat, en er kraaide geen haan meer naar. De tandarts trouwens ook niet.
Hoe moet ik nou weten of hij inderdaad een drie-vlaks-composietvulling-op-1-element-met-etsbare-onderlaag-en-een-directe-pulpa-overkapping aanbrengt in een gaatje waarvan ik nog niet eens het vermoeden had dat het er was?
Wordt hij wel eens door enige instantie gecontroleerd of hij heeft gedaan wat hij declareert te hebben gedaan? Declaraties om de, ongetwijfeld, hoge kosten van een mega high-tech-pand te betalen, salarissen voor 8 tandartsen, 6 mondhygiënisten, preventieassistentes, tandartsassistentes, sterilisatieassistentes, en ook nog baliemedewerkers. Dat zijn wel heul veul declaraties…
Als er een aftands Peugeotje 205 op de gereserveerde parkeerplaats voor zijn deur zou staan, zou ik hem misschien wat minder verdacht vinden. Maar stiekem denk ik wel eens dat de tandarts er een potje van maakt.
Een heel groot spaarpotje.

0
11 Comments
  • susan kolenberg
    juni 12, 2015

    Nou Ingrid. Je had het niet beter kunnen verwoorden wat volgens mij 95% van de nederlandse bevolking denkt. De overige 5 % is getrouwd met een tandarts of heeft jaren geleden genoeg geld gehad om de opleiding van hun kind tot tandarts te kunnen bekostigen. Al of niet legaal verdient. Dat laat ik in het midden.

  • Edward
    juni 12, 2015

    Bij twijfel gewoon even onze afdeling bellen. Controleren wij zijn declaraties wel even 😉

  • Chantal Frints
    juni 13, 2015

    LOL, geweldig, zo herkenbaar. Goed geschreven!

  • Basil
    juni 13, 2015

    En tot overmaat va n ramp meende een of andere kluns van een minister dat het tijd werd dat tandartsen gingen concureren . Dat zou lagere tarieven opleveren. Maar ja, dat werkt niet in een land met te weinig tandartsen. Gevolg: mijn tandarts lacht zich nu helemaal dood met zijn Audi Q7….

  • Natas
    juni 14, 2015

    Weer formidabel omschreven hunnie! Zo ontzettend trots op mijn knappe vriendinnetje! #goudengriffel

  • kliefje
    juni 22, 2015

    Zo kreeg ik een rekening voor een informatief (voorlichtings?) gesprek dat hij met mij dochter zou hebben gehad. Als je “En? Ga je over en waar gaat de vakantie naar toe?” daaronder schaart, klopt het idd wel… 😉

Laat een reactie achter op susan kolenberg Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *