Ikea op zondag: NŌ GØ!!

Ik weet nu dat het dom was. Te denken dat als je op zondag maar vroeg genoeg naar Ikea gaat, dat je dan de drukte voor bent.
Maar ik zag voorlopig geen andere mogelijkheid dan op zondag om samen met mijn lief te gaan. Ik dacht dat we er wel een gezellig middagje van konden maken.
Daarnaast was mijn behoefte aan slimme-opbergers-voor-in-mijn-huis echt heel erg groot. En ik vond vierenveertig euro om mijn handeltje te laten bezorgen een belachelijk bedrag. Dat vond ik vóórdat we gingen.

Standaard beginnen we zo’n quality-time moment op onze vrije dag lekker op ons gemak met een bak koffie. Van gemak was weinig sprake, het was zoeken naar een plekje in het restaurant. Ontbijten bij Ikea is blijkbaar een nieuwe hype waarvan ik onwetend was. Hele gezinnen om 11.15 uur al aan de Ikea-specialty:
Zweedse balletjes met friet. En omdat ik de balletjes niet alleen zag, maar vooral ook erg rook, besloten we geen gebruik te maken van de gelegenheid om je koffie gratis bij te vullen.

Ook in de winkel was het chaos. We deden wanhopige pogingen om de looproutes te kunnen blijven volgen opdat we niet voor eeuwig in de Ikea zouden dwalen. Samen met nog zo’n duizend stellen en jonge gezinnen met heel veel kinderwagens en nog meer kindertjes die vooral níet in die kinderwagens wilden.
Want ze wilden in de ballenbak maar die was vol.
Huilende, jammerende, krijsende kinderen. Van het soort dat je eigenlijk gewoon heel graag zou willen vergeten op te halen uit die ballenbak als je er in geslaagd zou zijn ze aldaar te dumpen.
Die liepen nu dus allemaal los, achternagezeten door geïrriteerde vaders en oververhitte moeders. En hoe verschillend onze doelen ook waren die zondag, één ding hadden we met zijn allen gemeen:
De illusie van een gezellig uitje waren we inmiddels allemaal kwijt.

En ik raakte meer kwijt; mijn man, mijn karretje (meerdere keren), mijn lijstje, mijn Ikea potlood, mijn goede humeur en ook nog mijn richtingsgevoel. De ‘snelle routes’ naar de uitgang leidden me iedere keer weer terug naar plaatsen waar ik al vier keer was geweest en de eerste keer ook al niet had willen zijn. En toen er eindelijk licht kwam aan het einde van Ikea-tunnel en we opgelucht het magazijn inliepen…zagen we de rijen voor de kassa.
Ter indicatie: je hebt in het hoogseizoen in de Efteling al drie ritjes in de ‘De Baron’ gemaakt voordat je op zondag bij Ikea je Billy boekenkast hebt afgerekend.

Ook voor de liften naar de parkeerdecks was het dringen. Mijn hielen werden ontveld door drammende winkelkarren, en tot overmaat van ramp glipte mijn lief nog nét in een lift waar ik niet meer bij kon. En ik wist dat hij op de verkeerde etage uit zou stappen en vervolgens de auto zou gaan zoeken op een parkeerdeck waar hij helemaal niet stond.
Ik wíst het, en het was ook zo. Het duurde alleen even voordat hij het ook wist.
Ikea op zondag was echt een dōm idee.

10
2 Comments
  • Linda
    maart 10, 2016

    Ik kan me mijn eerste Ikea bezoekje nog goed herinneren. Het beloofde land, een machtige mooie wereld. Maar goed, ik was toen een jaar of 14. We gingen verhuizen en we mochten onze slaapkamer opnieuw inrichten. De glorie is er inmiddels wel vanaf. Net als bij de Primark. Ikea is tegenwoordig mijn laatste pitstop. Waar ik uit pure wanhoop net als komende zaterdag dan toch weer ronddwaal omdat mijn gierigheid de overhand heeft, en ik bij gebrek aan eigen auto mijn ouders voor de zoveelste keer aan de ultieme relatiebeproeving onderheef.

    • Ingrid Bogaers
      maart 10, 2016

      Hahaha herkenbaar! Maar zaterdag is het daar ook best druk…sterkte!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *