Het leed dat schoolvakantie heet

Mijn dertienjarige is een heel gemakkelijk kind. Met een énorme nadruk op gemakkelijk. Het is moeilijk, dingen doen waar je het nut niet van inziet. Ook niet als dat nut een blije moeder is. Tot nog toe vallen onze ergernissen vooral onder de categorie: opruimen.
Want hij ruimt niks op. Volgens zijn biologieleraar komt dat doordat de prefrontale cortex nog niet voldoende ontwikkeld is bij pubers.
Een vrijbrief van je leraar en einde discussie.

In dit huis weet iedereen al drie-en-een-half-jaar dat je iets dat eetbaar is, niet kunt laten staan. Onze hond eet namelijk alles op. Ze haalt zelfs de Strepsils uit mijn tas. Dus een pak hagelslag dat hij ‘vergeet’ op te ruimen, is voor dat beest peace of cake.
Ik heb om elf uur ’s avonds nog de dierenarts gebeld, omdat ze (ook in huis) maar rondjes blééf rennen, helemaal hieper van de suiker. Dat heeft twee dagen geduurd.

Hij schudt als een zotje met een pak vla waarvan hij ‘vergeten’ was de dop goed dicht te draaien. Een hoop geschreeuw vanuit de keuken en ik zie twee jongetjes waar de vanillevla vanaf druipt. Zo ook van mijn keukenkastjes.
Gelukkig was de hond zo behulpzaam om het van mijn net gedweilde vloer af te likken.

Hij ‘vergeet’ dat hij een proefwerk heeft en haalt zonder te leren toch een negen. De container haalt hij niet van de straat zoals gevraagd, ‘want die kon hij niet vinden’.
Twee uur nadat hij uit bed is gehaald en vijf minuten voordat hij naar school moet, stuurt hij me een appje op mijn werk:
‘Mama, ik moet Koosje (onze hond) nog uitlaten, maar ze ligt te slapen.’
Ik heb hem geen antwoord gegeven.

Ik kom thuis in een huis waar alle lampen branden. Was hij ‘vergeten’. Midden in de kamer ligt een hoopje gymkleren op de grond. Verderop een paar schoenen. Bij de keukendeur zijn rugzak. Zou ik daar niks van zeggen, zou hij hem daar over zeven weken weer oprapen. Op de avond voordat hij weer naar school moet, zou hij er nog een beschimmelde broodtrommel uithalen.

En nu is hij dolgelukkig, want hij heeft eindelijk vakantie.
Niet dat er een exotische trip op de planning staat. (Tien dagen Ardennen is natuurlijk heerlijk, maar heel erg opgewonden wordt je er niet van.)
Maar het vooruitzicht van zeven weken geen wekker, geen school en geen huiswerk maakt het leven voor hem één groot feest.
Wat hij helaas- voor- hem nog níet beseft, is dat hij die zeven weken níet in een hotel verblijft…

1
13 Comments
  • Juliënne
    juli 10, 2015

    Zat er al op te wachten hihi.
    Houd moed! Over een paar jaar kunnen ze de hele vakantie gaan werken😜

  • Sylvia Staps
    juli 10, 2015

    Hahaha, bereid jezelf er maar op voor dat het nog een heeeele tijd duurt voordat die prefrontale cortex volgroeid is, Ach ja, hij heeft andere kwaliteiten ;). Weer leuk geschreven Ing!

  • Yolanda
    juli 10, 2015

    … Verwacht wel zo halverwege de vakantie een update! Hoewel mijn dertienjarige een meisje is en we geen hond hebben, (zelfs geen goudvissen meer) is het stukje -helaas- zéér herkenbaar! En we gaan niet eens naar de Ardennen!!
    Bedankt weer voor je frisse kijk Ingrid en ik wens je van ganser harte een fijne vakantie!

  • Bianca
    juli 11, 2015

    Leuk om te lezen en zeeeerr herkenbaar… Hier hetzelfde ( ook een 13 jarige zoon). Geeft een beetje steun dat het op meerdere plaatsen zo is 😎

    • Ingrid à la crème
      juli 11, 2015

      Thanx Bianca! Ik heb zo’n vermoeden dat het een enorme uitzondering is als je dit totaal niet herkent bij je 13 jarige….😉

  • Els
    juli 12, 2015

    Whahaha…..het komt goed….ooit….don’t worry! !! 😂

  • edward
    juli 13, 2015

    Wat doe jij moeilijk zeg 😉
    Erg lief dat hij de hond liet slapen 🙂

  • Carmen de Haan
    juli 31, 2015

    Hahaha, hier een groot feest met een jongen van bijna 15 en een meisje van bijna 14 😀
    Ik begon al aan mezelf te twijfelen. Als ik vraag of ze alle kleren of in de was of netjes opgevouwen in de kast willen doen, ligt de halve slaapkamer nog vol kleren. Zodat ik me afvragen of we wel dezelfde taal spreken. En dan heb ik het ook nog bij ze nagevraagd voordat ze de deur uit gaan…. Heb je …. ? beiden knikken dan flink en trots dat ze alles hebben gedaan wat ik ze vroeg. NOT … !!! Ik vroeg laatst aan de oudste om boven even te stofzuigen en hij meldde zich keurig bij mij toen het klaar was. Toen ik echter ging kijken, vroeg ik me af of er nog ergens een andere ‘boven’ is …. een grote bende op de vloer ….

    We doen het er maar mee en ik ga er ondertussen vanuit dat ze hun best doen. Anders houd ik het ook niet vol ben ik bang. Daarnaast komen er na deze twee nog drie kinderen, dus … wij zijn er voorlopig nog niet vanaf … haha …

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *